ดอกไม้ที่เคยให้กันวันนั้น
เธอยังจำมันอยู่ได้ใช่ไหม
ต่อให้สีสันมันค่อยๆ จางไป
แต่ฉันจำได้ดี
แววตาเธอนั้นอ่อนโยนแค่ไหน
น้ำเสียงที่ทำให้อบอุ่นใจ
ทำไมวันนี้เธอนั้นเปลี่ยนไป จากเดิม
ตอบฉันมาเลยต้องทำยังไง
ให้เธอนั้นรักกันเหมือนเดิม
พูดมาเลยต้องเปลี่ยนอะไร
ให้เธอไม่ทิ้งกันไว้ลำพัง
ไม่ว่าจะยากเท่าไหร่
จะทำให้เธอกลับมา
ก็ฉันไม่เคยได้ลองเตรียมใจ
ให้ใช้ชีวิตโดยไม่มีเธอ
ถ้าไม่ได้เธอกอดฉันไว้
ฉันคงไม่เหลือแรงจะหายใจ
ฉันผิดตรงไหนเธอช่วยบอก
อย่าพูดว่าเธอไม่รัก
แค่ลมเบาๆ ใจก็สั่นไหว
ฉันภาวนาว่าคิดมากไป
หากความจริงนั้นมาถึงเมื่อไหร่
ฉันกลัวรับไม่ไหว
แววตาที่มองแบบคนห่างไกล
น้ำเสียงแบบคนที่ไม่ใส่ใจ
ไม่อยากจะคิดว่าเธอนั้นเปลี่ยนไป
จากเดิม
ตอบฉันมาเลยต้องทำยังไง
ให้เธอนั้นรักกันเหมือนเดิม
พูดมาเลยต้องเปลี่ยนอะไร
ให้เธอไม่ทิ้งกันไว้ลำพัง
ไม่ว่าจะยากเท่าไหร่
จะทำให้เธอกลับมา
ก็ฉันไม่เคยได้ลองเตรียมใจ
ให้ใช้ชีวิตโดยไม่มีเธอ
ถ้าไม่ได้เธอกอดฉันไว้
ฉันคงไม่เหลือแรงจะหายใจ
ฉันผิดตรงไหนเธอช่วยบอก
อย่าพูดว่าเธอไม่รัก
ตอบฉันมาเลยต้องทำยังไง
ให้เธอนั้นรักกันเหมือนเดิม
พูดมาเลยต้องเปลี่ยนอะไร
ให้เธอไม่ทิ้งกันไว้ลำพัง
ไม่ว่าจะยากเท่าไหร่
จะทำให้เธอกลับมา
ก็ฉันไม่เคยได้ลองเตรียมใจ
ให้ใช้ชีวิตโดยไม่มีเธอ
ถ้าไม่ได้เธอกอดฉันไว้
ฉันคงไม่เหลือแรงจะหายใจ
ฉันผิดตรงไหนเธอช่วยบอก
อย่าพูดว่าเธอไม่รัก